Üstten atıyoruz, dibinden dökülüyor…
Dibi delik bir çuval!
Üstelik herkesin gözünün önünde oluyor bütün bunlar.
Ama “Olsun, biz üsten doldurmaya devam edelim. Dibi delikse ne olmuş, dökülen dökülsün!” demek çok aptalca değil mi?
Aile kurumu için alınan tedbirler, düzenlenen etkinlikler, yapılan çalışmalar elbette çok doğru, çok yerinde. Bu konuda ciddi emek veriliyor, bunu inkâr etmek haksızlık olur.
Fakat tekrar ediyorum: Çuvalın dibi delik!
Kızılcık Şerbeti, Aldatmak, Kral Kaybederse… Böyle dizilerle; sabah ve akşam kuşaklarında yayınlanan, adına “kadın programı” denilen ama toplumun ruh sağlığını zehirleyen içeriklerle çuvala konulan her doğru, her güzel şey akıp gidiyor.
Kamu spotlarıyla, konferanslarla, aile seminerleriyle çuvala attığımız iyi niyetli tüm değerler, dibindeki o kocaman delikten sızıp yok oluyor.
Bir düşünün…
“Kocasını 84 erkekle aldattı” alt yazısı ekrana veriliyor, başörtülü bir kadın bu sözleri anlatıyor ve tüm bunlar “arkası yarın” diyerek adeta dizi formatında sunuluyor.
Aynı anda birkaç kadını idare eden erkek dizilerde “çapkın”, aynı şeyi yapan kadın ise “özgür” ilan ediliyor.
Ve bu yaşam biçimi her gün milyonlarca kişiye özendiriliyor.
Sigara, alkol gibi zararlı maddeler dizi ve filmlerde buzlanıyor.
Neden?
Toplum sağlığını korumak için.
Peki aynı hassasiyet, bu yayınlarda verilen mesajlar için neden gösterilmiyor?
Toplumu şekillendiren bu senaryolar, bu sahneler en az alkol ve sigara kadar zararlı değil mi?
“Toplumsal ahlak”, “aile yapısı” gibi kavramların sağlığı daha mı önemsiz?
Çuvalın dibi delik!
Sadece delik olsa yine iyi…
Dibinde oluşan lağım gibi çamur, çuvalın bütününe nüfuz ediyor. İçindekilere bulaşıyor, bozuyor, çürütüyor.
Güzel, iyi, doğru olan ne varsa yok ediyor.
Ve biz hâlâ çuvala bir şeyler doldurmakla meşgulüz…
Deliği kapatmayı akıl edemeden.